What's New
brain jockey crysis directx 10 directx 9 Emre Akoz Engin Ardic funnies humor mods music philosophy politics quotes screen shots siyasal siyaset sosyolji sosyoloji sourtimes tarih turkiye
R & D
Blog Archive
Most Searched
1as (14,550)
2AR (14,037)
3al (13,192)
4all (10,979)
5Th (6,780)
6man (6,160)
7art (5,201)
8AR 15 (4,909)
9cem (4,511)
10ben (4,172)
11as 50 (3,821)
12rum (3,722)
13Ar-15 (3,340)
14sniper (3,324)
15desert eagle (3,043)
16quotes (2,963)
17mark (2,952)
18funnies (2,836)
19laws (2,808)
20ak-47 (2,749)
21P90 (2,735)
22QSL (2,713)
23mosin nagant (2,672)
24308 (2,667)
25phases (2,657)
26cohen (2,654)
27desert (2,615)
28ar15 pistol (2,607)
29obituary (2,587)
309mm pistol (2,572)
31george orwell (2,508)
32george carlin (2,506)
33ben m3 (2,478)
34yeasayer (2,468)
35brain jockey (2,456)
Most Popular 50
2Down at the Shooting Range | by the Delaware Water Gap
fernando (446,177)
3Down at the Shooting Range | by the Delaware Water Gap
brynn (420,600)
re: brynn (419,836)
5Down at the Shooting Range | by the Delaware Water Gap
brynn (416,865)
6Down at the Shooting Range | by the Delaware Water Gap
7Chevrolet Mako Shark Corvette Concept | 1961
12Crysis Single Player Custom Maps
13S.T.A.L.K.E.R. Clear Sky | Screenshots (DX9)
15Crysis Game Notes
16Crysis Single Player Custom Maps
17Crysis Single Player Custom Maps
Cold Mountain (28,219)
Funnies (26,436)
19S.T.A.L.K.E.R. Shadow of Chernobyl
20Engin Ardic
21Down at the Shooting Range | by the Delaware Water Gap
22Das Kapital | Karl Marx - Wrong Quotes
Kristoph (21,534)
28S.T.A.L.K.E.R. Shadow of Chernobyl
31Fallout 3 Screenshots | DX10
Engin Ardic (14,929)
34Fallout 3 Screenshots | DX10
36Crysis Screenshots (DX10)
38Call of Duty IV . Screenshots
39Fallout 3 Screenshots | DX10
40Call of Duty IV . Screenshots
42What the heck is SokSa?
45Das Kapital | Karl Marx - Wrong Quotes
Susana (12,781)
47Ertugrul Osman | Ziyaret

SokSa is a Microsoft WebSpark Member

Sign In
The Oil Story | Tobias VanDerBruck
icy; Wednesday, December 17, 2014Reads: 15

The Kingdom

Saudi Arabia was pieced together from a series of independent, isolated principalities around the beginning of the 20th century. The founder of the nation, ibn Saud, harnessed a group of fundamentalists, called the Wahhabis to his own cause. They placed their faith in ibn Saud's promises that he would run this new nation along strict Islamic principles. Thus was born, the Kingdom of Saudi Arabia. The Al Saud family, descended from ibn Saud, grew rich when vast amounts of oil were discovered beneath the country. The Americans aided the Saudis to develop their resources, sending investment and expertise to help extract the oil.

The newly sophisticated younger members of the Al Saud family grew tired of the god-fearing backwater that funded their jet-set lifestyle. Following on from their Western education, they preferred yachts, Ferraris and palatial homes anywhere but in Saudi Arabia. The Wahhabis were incensed that the ruling family allowed non-Muslims into the country to exploit their oil. They were disgusted by the shallow pursuits of the newly wealthy elite. When the Wahhabis began an insurrection, the Saudi royal family was caught in a bind. They could not imprison the Wahhabis they represent about 30 per cent of the country's population. The king ordered members of the family to curb their jet-set behavior. This, however, was a holding operation and soon, the Russians gave the Saudis the diversion they were looking for when they invaded Afghanistan.


All the Afghan Mujahedin needed to rid their country of the Russians was a few billion in cash, an arms supplier and about 10,000 extra men. Saudi donors were able to supply the money the Mujahedin needed to aid the cause of Islamic freedom fighters. They also laid on free flights to enable Wahhabi youth to go and die for Islam. The Saudi Osama bin Laden was there in Afghanistan to receive, train and arm his countrymen.

Unexpectedly, the policy paid for itself. International conflict causes the oil price to rise, even when that conflict would not directly disrupt the oil supply. The possibility of a confrontation between a Russian-occupied Afghanistan and an American-backed Pakistan was enough to cause panic pricing in the oil market. The Saudis made more from the increased price of oil in one year than they paid out in the entire duration of the Russian-Mujahedin conflict. Saudi Arabia had found a winning formula.

Policy success

Saudi Arabia became vital to American interests. The US needed Saudi oil, and they needed the Saudis to spend their profits buying American made planes and armaments. The Saudi and American governments came to realize that they needed each other. Glossing over America's support for the unwelcome state of Israel, Saudi and American foreign policy in the Middle East began to coordinate. The policy worked well for a while. Repeated consignments of cannon fodder from Saudi Arabia kept Russia tied up in Afghanistan to the point that they could not cause trouble anywhere else. Russia bankrupted itself, withdrew from Afghanistan and the Communist system collapsed, scoring a win for US foreign policy.

Although the majority of Muslims are Sunni and their major shrine is in Mecca in Saudi Arabia, the next largest group is the Shia, whose shrines are in Iraq, but have their major nation in Iran. After the Shia, the Saudi's next biggest pet hate are the Ba'athists. The Ba'ath party is a pan-Arabic socialist movement that aims to topple Arabian monarchies and form republics. This plan does not go down well with the monarchy of Saudi Arabia. The Ba'athists managed to overthrow the monarchies of Syria and Iraq.

The Ba'athist leader of Iraq was Saddam Hussein. The US government liked Hussein because they preferred to deal with secular governments in the Middle East. This policy caused tension between America and its allies in Saudi Arabia. However, when the Saudi's worked out the consequences of America's backing of Hussein, they climbed on board. On the basis of "my enemy's enemy is my friend," the Saudis approved American policy of encouraging Iraq to attack Iran. So Saudi Arabia got its most hated enemy into a war with its second most hated enemy and gained itself another theatre to which it could recycle "freedom fighters" returning from Afghanistan. The price of oil shot up because Saudi Arabia's two main oil producing rivals were too busy bombing each other to fully exploit their reserves.


The 9/11 attacks provoked the US government to carpet bomb Afghanistan, killing off many of the revolutionaries stationed there. It also got America back into Iraq, where the Saudis wanted the Ba'athist Hussein wiped out. Iran was becoming increasingly isolated and the Saudis had the overthrow of the Ba'athist Assad in Syria on the cards. Oil prices rose to peak levels bringing in Saudi sponsors enough money to fund the war.

The Arab Spring

In 2011 the Saudis began to foster an Egypt-based pressure group called The Muslim Brotherhood. This group became Saudi Arabia's main foreign policy tool and they funded the Brotherhood's takeover of Egypt. The USA and its allies happily aided the Brotherhood with airstrikes, enabling them to take over the governments of Yemen, Tunisia and Libya and cause disruption in Algeria. Oil supplies from Iran still hadn't recovered and disruption in Algeria and Libya knocked out supplies in those countries. Thus, shortages caused the oil price to rise.

Getting Western nations to prevent Iran exporting oil, thus increasing the price of oil further and turning the screws on an enemy of the Kingdom was a godsend for Saudi Arabia without that country having to spend a single penny on an attack. Things were going well for the Saudis and they had the Muslim Brotherhood in position to overthrow Assad in Syria. All they needed were air attacks from the US, Britain and France to repeat the formula that worked so well in Libya.


Unexpectedly, the British parliament voted down the government's appeal for support for the Syrian "rebels" and the Prime Minister dropped the issue. This undermined resolve among American and French legislators and so the USA refused to support the rebellion in Syria. This infuriated the Saudis, who declared that they would carry on alone with the effort to overthrow Assad. However, for all their talk, they never implemented air strikes with their own air force and Assad still clings to power.


Realizing that it had created oil shortages leading to oil price rises that threatened to kill the economic recovery, the US government suddenly forgave Iran. The prospects of oil supplies resuming in Algeria, Libya, Iran and Iraq all within the same year gave analysts a reason to mark down projected Brent Crude prices to $60 a barrel. The Saudis had to act fast to prevent this fall in prices. To achieve this, and to punish the US for their weakness over Syria and Iran, the Saudis turned to Iraq.

Iraq's population is 65 per cent Shia and 35 per cent Sunni. The introduction of democracy lead to the formation of a Shia majority government, led by the Shia Nouri al-Maliki. This caused great dissatisfaction among the Sunni population, who claim that Maliki favors Shia businesses and over-funds Shia regions. The American's compounded this sense of mistreatment by awarding the towns of Mosul, Tikrit and Kirkuk to the Kurdish region. These towns originally had a Kurdish majority. However, as they sat at the heart of Iraq's oil fields, Saddam Hussein had moved much of the Kurdish populations out of these towns and replaced them with Sunnis loyal to him. The Americans ignored the dissatisfaction of the Sunnis, but the Saudis exploited it.


The Islamic State of Iraq and the Greater Syria, abbreviated to "ISIS," wants to take over Iraq, Syria and parts of southern Turkey to form a hardline Islamic state. They are particularly harsh towards Shia and Kurds the two other ethnic groups that occupy Iraq. ISIS was formed by an alliance of Sunni extremist group, including Al Qaeda of Iraq. Unofficially, the group is funded by wealthy donors in Saudi Arabia, Qatar and Kuwait and its aims sound like a Saudi foreign policy wish list.

The Middle East has four major powers Saudi Arabia, Egypt, Turkey and Iran. Iraq is the swing state in the middle of the group and would enhance the power of whoever controls it. Turkey used to rule the entire region and wouldn't mind getting a big chunk of its empire back, in the form of Iraq. The Shia majority of Iraq is a natural ally of the lonely Shia state of Iran, the Sunnis of Iraq would like their country to become a major player by absorbing Syria and integrating its Sunni population.

There is an obviously recurring pattern between this attempted takeover of oil resources by a militant group and Saudi Arabia's own history. Indeed the Kingdom would benefit immensely without sending a single plane or soldier.

Muslim Insurgencies

Since 2011 the Arabic and African world has seen a series of attempted coups and insurrections all aimed at forcing Islamic law on a particular country and region. In many of these theaters the motivating factor is the existence of oil. The majority Islamic nation of Sudan found it inconvenient that their nation's newly found oil reserves lay beneath Christian-dominated provinces. Their attempts to wipe out this population resulted in international intervention, creating the new Christian (and oil-rich) state of Southern Sudan. Although the Sudanese government backed down on the issue, this is a festering issue and it is likely that Sudan will invade and try to reintegrate Southern Sudan as soon as they attract sufficient funds.

The vast desert state of Mali saw an attempt by the Tuareg people in the north of the country to break away and form a separate state in 2012. This effort was soon hijacked by Muslim insurgents, including the group Al Qaeda in the Islamic Maghreb who overpowered the Tuareg, took over Mali's oil fields and began forming an Islamic state. This resulted in a confused three-way battle between the Tuareg, the Muslim fundamentalists and the Mali government. When French troops moved in and began obliterating terrorists, the fundamentalists fled and moved to Syria, the next country on their hit list.

Oil Prices

Despite the wide range of states battling with Muslim fundamentalists in the world today, few attract the attention of the world's media, and have little impact on world oil prices. Nigeria is an oil producer, but its constant state of conflict, corruption and theft has left its contribution to the world's oil supply largely discounted. Conflicts in other states like Mali and Sudan have little interest for the world and do not interrupt oil flows right now. Only unrest in the Arabic world seems to grab the attention of the market. When speculators see unrest, they engage in panic buying which invariably lifts the price of oil above the actual price that the disruption to supplies would merit, at least initially.

... what an excellent summarization. Couldn't have written better myself. From the pen of Tobias VanDerBruck for OIL-PRICE.NET, 2014/06/30

Kim bu hainler?
icy; Tuesday, December 16, 2014Reads: 10

"Ofsayta düşmüşüm" pazar yazımla! Öyle diyordu bazıları Paralel Örgüt üyesi iddiasıyla gözaltılar gerçekleşince. Ben yanılmışım, bilememişim operasyon olacağını ama muhtemelen okyanus ötesinden bir grup paralelcinin yönettiği Twitter hesabı 'fuatavni'nin dedikleri tek tek çıkmış.
Bu tür eleştiriler yoğunlaşınca dönüp bir kez daha okudum yazıyı. "Acaba anlatmak istediğimi kaleme dökemedim mi ya da yanlış mı döktüm?" diye... Gördüm ki bende hata yok! Neyi anlatmak istediğim çok açık. Ben o yazıda dünyanın hiçbir yerinde, hiçbir örgütün sahip olmadığı PH (Psikolojik Harp) ve algı yönetme özelliğine sahip Sakalsız ve Çete'sinin bu gücüne dikkat çekiyorum. Ki ne kadar haklı olduğum 5 gündür yürütülen algı operasyonuyla ortada!
Dünya şu anda Türkiye'de basın özgürlüğünün yok edildiğini ve iktidara muhalif medya mensuplarının iktidarın zorba polislerince susturulmak istendiğini sanıyor. Sanmakta da haklılar zira paralel medyanın basın organlarınca dünyanın hizmetine sunulan habercilik hizmeti bunu empoze ediyor.
Operasyondan 3 gün önce Twitter'da 'fuatavni' hesabı üzerinden algıyı başlattılar. Aralarında iktidar karşıtı merkez medya olarak tanımlanan kesimdeki gazetecilerin de olduğu 150 kadar isimle birlikte 400 kişinin gözaltına alınacağını yazıp çizdiler. Korku ve endişe yaratmak için tüm araç-gereçlerini devreye soktular. Operasyon pazar günü yapıldı. Gözaltına alınan gazeteci sayısı bir elin parmağını geçmiyordu ama yansıtılan tablo o kadar vahimdi ki kimse bunu görmez oldu. 'fuatavni' Zaman gazetesi çalışanlarının yarısından fazlasının gözaltına alınacağını duyurmuştu. Oysa Zaman'dan ifadesi alınmak üzere emniyete götürülen tek isim Yayın Yönetmeni Ekrem Dumanlı'ydı! İnanılmaz bir organizasyona şahit olduk. Pazar günü Zaman'dan canlı aktarılan görüntüleri izleyenler ne demek istediğimi iyi anlar.
Dünya basın tarihine geçecek bir şova imza atıldı o gün. İfade vermek için Emniyet'e gelmesi gerektiği tebliğ edilen Dumanlı polislerle birlikte efendi efendi emniyetin yolunu tutmak yerine, hocasının birkaç gün önceki, "Göbekleri çatlayıncaya kadar direnin ve teslim olmayın" fetvasından hareketle saatlerce rol kesti canlı yayında. Aşağıya inip polisin işini kolaylaştırmak yerine binanın en tepesinden; "Gelin beni buradan alın!" diyerek meydan okudu Dumanlı. Oynanan tiyatro ile başa çıkamayacağını anlayan polisin, Dumanlı'nın bulunduğu kata çıkmak zorunda kaldığı anlarda ise istenen algı operasyonu için oynanan şov adeta tavana vurduruldu. Meselenin özüne Fransız olan dış basın Sakalsız ve avanesinin buram buram trajedi kokan bu tiyatrosundan etkilenip coştukça coştu ve Türkiye'de basın özgürlüğünün yok edildiğini ve gazetecilerin diktatoryal bir anlayışın hükmü altında olduğunu dile getirdiler.
Özetle... Ben pazar yazımda ne dediysem o oldu. Kamuoyu bir kez daha Sakalsız ve Çetesi'nin en büyük silahı olan PH gücüyle neler yapabileceğini anladı. Bu arada şunu söylemem gerekiyor; pazar yazımın ana fikrinde değil ama bir noktada ofsayta düştüğüm doğru. Gerçekten de habersizdim bu operasyondan. Sadece ben değil, gazeteci mesai arkadaşlarım da habersizdi; polis, yargı muhabirleri de dahil.
Peki iktidara yandaş diye yaftalanan bizler dünyadan bihaberken paralelcilerin operasyon adresi fuatavni yalan dolanla süslemiş, gözaltı sayılarını abartıp meseleyi çarpıtmış olsa da nereden biliyordu bu operasyonun yapılacağını? Hangi hainler bu kadar kritik bir operasyonun ön bilgisini fuatavni hesabına sızdırıyordu?

Sevilay Yukselir; Sabah Gazetesi; 12 Aralik 2014

Türk milletine kültürel soykirim yasattilar
icy; Thursday, December 11, 2014Reads: 21

Biz şu an Latin harfleriyle Türkçe yazıyoruz. Dedelerimiz de Arap harfleriyle Türkçe yazıyorlardı. Osmanlıca diye bir şey yoktur aslında bu dilin adı Türkçe'dir. Harf farkı vardır sadece. Elbette imparatorluk dili Türkçesi çok daha zengindi. Türk dili denen okyanusun ortasına atom bombası atıp Türkçeyi sınırları belli bir göl haline getiren Kemalist zihniyettir.

En eğitimli Türkler bile anneannesinin dedesine yazdığı aşk mektubunu okuyamayan insanlardır bugün. 1928 öncesi her metin bugünün Türk'üne tamamen yabancıdır. Kemalizm Türk milletini hedef alan bir kültürel soykırım yapmış- tır. Biz Türkler bu zihniyet yüzünden dedelerimizin mezar taşlarını okuyamayan bir toplum haline geldik.

Kendi dedelerinin mezar taşlarını ve mektuplarını okumak için özel gayret sarf etmek zorunda kalan, bunun için yeni bir dil öğrenmek zorunda bırakılan ikinci bir millet var mı yeryüzünde acaba...
Kemalist rejimin Türk diline ve edebiyatına yönelik soykırım operasyonu ünlü Türkolog Geoffrey Lewis'in tabiriyle "trajik bir başarı"yla neticelendi.

Fakat Türk kimliğinin düşmanı sözde Türk milliyetçisi bu zihniyet bununla da yetinmedi Türk radyolarından Türk müziğini de yasakladı. Dede Efendiler, Itriler, Hacı Arif Beyler aşağılandı, Türk müziğinin akademik olarak kendini geliştirmesinin önü tıkandı. Türk okullarında öğretilen müzik derslerinde Klasik Türk müziği öğretilmedi. Zamanında bir eğitim bakanı "Dede Efendi bestelerini de çocuklara öğretelim" deyince tüm "Devlet opera, bale ve orkestraları camiası" ayaklanmıştı. Dahası tüm lise müzik öğretmenleri camiası da ayaklanmıştı.

Türk okullarında Türk çocuklarına Türk musiki makamları öğretilecek diye ayaklanan "Türk milliyetçisi" öğretmenler ülkesi burası. Çok büyük bir kemancı olan Suna Kan'ın Klasik Türk müziğinden ve Türk bestecilerinden nasıl tiksinerek bahsettiğinin ben bizzat tanığıyım. Suna Kan da kendi toplumunun kültürüne ve sanatına düşman yetiştirilen bir neslin temsilcisiydi.

Kemalizm kendi halkını sömürgeleştirmişti. Kendi halkının elitlerini "müstemleke insanı" gibi zavallı ve acınası insanlar olarak formatlamıştı. Arif Dirlik'in self-colonization/ selforientalization dediği süreci yaşayan dünyadaki tek ülke Türkiye'ydi. Bu devlet kendi halkını sömürgeleştirmiş, kendi halkını kendi kimliğine ve kültürüne düşman hale getirmişti. Kendi halkına oryantalist bir yabancı gibi dışarıdan ve hoyratça bakıyordu. Türk milliyetçiliği adına yola çıkan Kemalistler Türk milletini var eden ne kadar rafine kültürel özellik varsa hepsini "milliyetçilik" adına yok etmeye soyunmuştu. Türklük denen yüzyılların getirdiği kültürel bütünlük "Türkçüler" tarafından yok edildi. Şimdi yeniden kendimizi bulmaya çalışıyoruz.

Rasim Ozan Kutahyali; Sabah Gazetesi; 11 Aralik 2014


Atatürk'ün dili
icy; Wednesday, December 10, 2014Reads: 25

Osmanlıca eğitimi üzerine geleneksel "gericilik" edebiyatı yapıldı, bekleniyordu. Cahil gazeteciler ve komedyenler dalgalarını geçtiler, kafalar iyice karıştırıldı. Oysa mesele "mezar taşı" değildi, o bir simgeydi.
Fakat hiçkimse "çocuklar hiç olmazsa Atatürk'ün Nutuk'ta kullandığı dili anlayacak kadar öğrensinler" görüşüme karşı çıkamıyor. Çünkü bu memlekette mevzu-u bahis Atatürk ise gerisi teferruattır! (Aha da Osmanlıca yazdım.)
İleride hukuk okumak isteyen lise öğrencileri de bu derse ihtiyaçları olduğunu belirttiler, laf bitti.
Bu arada, "dersi kim verecek" sorusu da ortaya atıldı. Edebiyat öğretmenlerine Osmanlıca eğitimi verilecekmiş, ki onlar da çocuklara aktarabilsinler...
Bu memlekette Türk dili ve edebiyatı öğretmeni geçinenler, yani en az dört sene Türkoloji okumuş vatandaşlar Osmanlıca bilmiyorlarsa ve "yardımcı kurstan" medet umuyorlarsa, çekiverin kuyruğunu! Kararın ne kadar yerinde olduğunu öğrencilere değil öğretmenlerin hal-i pür melaline bakarak anlayabilirsiniz. Aha da Osmanlıca yazdım.

Engin Ardic; Sabah Gazetesi; 10 Aralik 2014

Osmanlica Kemalizm ve milliyetçilik
icy; Tuesday, December 09, 2014Reads: 25

Osmanlıcanın liselerde zorunlu ya da seçmeli ders olma meselesinin bugün bu kadar olgunlukla konuşulması bile bizi sevindiriyor. 10 sene önce olsa medyada ve devlette büyük tartışmalar çıkardı; hatta bu meşru talep AK Parti kapatma davasına konu olurdu. Osmanlıca denilen şey Arap harfleriyle Türkçedir. Yani Türk çocuklarına Türk okullarında dedelerinin konuşup yazdığı Türk dilini öğretmeyi düşünmek bile suç kapsamındaydı eski rejim döneminde. Tam bir kepaze ülkeydik biz. Düşünüyorum da ne rezil günlerdi. Hâlâ da tam atlatmış değiliz o travmatik zihniyeti.

Bu ülkenin kendi halkıyla kavgalı bir kurucu devlet ideolojisi vardı. Üstelik halkının ufak bir kısmıyla değil, neredeyse tümüyle kavgalı bir ideolojiydi bu. Dışarıdan bir gözle bakıldığında bir çılgınlık ideolojisi, bu zamana kadar ayakta kalması bile tamamen mucizeydi. Biraz da bu ülkenin halkı olan bizlerin bilinçsizliğinden ya da vicdansızlığından ötürü ayakta kaldı bu düzen.

Öyle bir rejimdi ki bu, toplumun çoğunluğu olan dindarlara düşman... Cepheye asker çağıracağı zaman dinî duyguları istismar etmesini biliyor, yeri geldi mi, gayrimüslimlere ve Alevilere karşı "Sünni İslam" kartını kullanmasını biliyor. "Komünizm tehlikesi" diye paranoya yaratıp küçümsedikleri dindar ailelerin çocuklarını çatışmaya sürmesini de biliyor... Ama o dindar ailelerin kızlarını okula almıyor, o kadınların "subay eşi" olmasına bile tahammül edemiyor. Garnizonda başını açıp dışarıda kapatanlara bile tahammül edemiyor.

Paralel örgüt rezil yargılamalar yaptığı için haksız yere mağdur duruma düşen bir general Harbiye öğrencilerine yaptığı bir konuşmada "Başörtülü kadınlar kene gibidir, yapışırsa ayıklayamazsınız. O yüzden keneleri yapışmadan tespit edip, ayıklayacaksınız. Şüphelileri takip edin, garnizonda takmayıp dışarıda, çarşı pazarda bile taksa hemen üstlerinize bildirin" diyebiliyordu. Bir başka general "Semtin ismi Hırka-i Şerif, adında bile irtica var. Bunları tepelemek lazım" diyebiliyordu.

Kendi milletinin çoğunluğunun inanç değerlerine bu derece düşman olup "milliyetçi" olduğunu iddia eden generallerin ülkesiydi burası. Kendi milletine bu kadar yabancılaşmış bir zihniyet aslında "milliyetçi" de olamaz. Yeni Genelkurmay'da da hâlâ böyle tipler varsa da icabına bakılmalıdır. Hâlâ bu zihniyetin izleri var çünkü.

Milliyetçilik demişken bir şeyi daha söylemek lazım... Biz eski TSK zihniyetinin, Kemalizm'in "Türk milliyetçisi" olduğunu direkt kabul ederek eleştirilerimize başlıyoruz. Bu Kemalist Türk milliyetçiliğinin Kürtleri, Ermenileri, Rumları, Yahudileri ezdiğini söyleyerek söze giriyoruz. Bu "Gayrı- Türk" yurttaşlarımızın ezildiği kesin ama ezenler Türk milliyetçisi mi?.. Kemalistlerin "Türklük" adına konuşma hakları var mı? Bir Türk olarak, Türk diline, kültürüne, sanatına, edebiyatına tutkuyla bağlı biri olarak Kemalizm'den ben de şikâyetçiyim. Özgürlükçü- demokrat biri olarak değil Türk kimliğimle şikâyetçiyim. Yarın da bu konuyu detaylandıracağım

Rasim Ozan Kutahyali; Sabah Gazetesi; 9 Aralik 2014


Hangi Osmanlica?
icy; Wednesday, December 10, 2014Reads: 21

Soralım: Osmanlıca diye bir "dil" var mıydı? Cevap çok net: Hayır, öyle bir "dil" yoktu. Osmanlıca, Türkçeydi!
İmparatorluğun, bugünkü anlamda resmi bir dili yoktu. Ancak Türkçe ortak kabul görmüştü. Kürtler Kürtçe, Ermeniler Ermenice konuşurdu ama hemen hepsi Türkçe bilirdi.
110 yıl önce gündelik hayatta nasıl konuşulduğunu merak edenlere, Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın romanlarını tavsiye ederim.
Hem çok eğlencelidir, hem de kendinizi bir belgesel izliyormuş gibi hissedersiniz. Hüseyin Rahmi vapurda, kahvede, sokakta konuşulanlara adeta teyp tutmuş, sonra da kaydı çözmüştür.
Soracaksınız: "Peki, biz neye Osmanlıca diyoruz?" Sorunun cevabı iki boyutlu:
1) Osmanlı'da Arap alfabesi genel kabul görmüştü. Konuşulan Türkçe, Arap alfabesi ile yazılırdı. Yani biz, Osmanlı döneminde Arap alfabesiyle yazılan Türkçeye Osmanlıca diyoruz.
2) Osmanlı yöneticilerinin kendi aralarında konuşup yazdıkları Türkçe; sıradan insanın anlamakta zorluk çektiği Arapça- Farsça kelimelerle doluydu. İşte o "ağdalı" konuşmaya da Osmanlıca diyoruz.
Toparlarsak: Osmanlıca... İmparatorluk yönetici, aydın ve edebiyatçılarının, Arap alfabesiyle yazdıkları, Arapça -Farsça kelimelerle süslü Türkçedir. ("Sadeleştirme", Osmanlıcanın halk Türkçesine dönüştürülmesidir. O işin üstadı da Refik Halid Karay'dır.)
Bir soru daha: Bugün Osmanlıca öğretmek nasıl mümkün olabilir? Şöyle: Mademki Osmanlıca aslında Türkçedir... O halde Türkçe derslerinin bir bölümü, eski kelime ve tamlamalara ayrılabilir.
Geçen gün bir delikanlı ile konuşuyordum. Laf arasında "aşikâr" dedim. Yüzüme boş gözlerle baktıktan sonra, "Abi 'aşikâr' ne demek" diye sordu. (Yaşlanıyorum!)
Yani Türkçe dersleri haricinde bir Osmanlıca dersi tasavvur ediliyorsa... Demek ki amaç, Arap alfabesini öğretmek...
Bu çabanın kayda değer bir yararı olur mu? Sanmam. (Arap alfabesini bilen işsizlerin, sözleşmeli öğretmen olmalarını sağlar herhalde.)
Ben olsam herkese İngilizce öğretir (mevcut sistemle değil elbette)... Ayrıca Çince, Rusça, Hintçe, Arapça, Farsça gibi bir dili öğrenmelerini teşvik ederdim. Hayal işte!

Emre Akoz; Sabah Gazetesi; 10 Aralik 2014

Osmanlica Gericileri
icy; Monday, December 08, 2014Reads: 24

Osmanlıcanın okullarda ders olarak okutulmasının bir 'ilericilik- gericilik' meselesi olduğu Türkiye'de ilk defa tartışılmıyor. Daha önce kültürel planda ele alınan ve siyaseti yönetenlerin adeta 'bana dokunmasın' diyerek kaçtığı bu konu 70'lerin sonunda tartışılmıştı. Her zaman olduğu gibi bir taraf (Melih Cevdet Anday) diğerini (Hilmi Yavuz) 'tutuculukla' suçlamıştı.
Bu elbette saçma bir yaklaşımdı. Hemen belirteyim: bir konunun okullarda ders olarak okutulması mıdır ilericilik, okutulmasını engellemeyi istemek ve ona çalışmak mıdır, bunu okurlar değerlendirsin.
Fakat ilginçtir, bizim ne olduğuna bir türlü karar vermediğimiz ve ancak yeni yeni aydınlanmaya başlayan ilerici- lik- gericilik kavramlarımız içinden bakınca 70'lerde bal gibi kendini solda sayanlar, görenler, konumlandıranlar Osmanlıcanın ders olmasını istiyordu.
'Ulusal bireşim/ sentez' diyen ve ölene kadar 'Marksist- Kemalist' kalan, son demlerinde de Ulusalcılığın ideologluğunu yapan Attila İlhan örneğin bu konuda diretenlerdendi. Tam tersine derdi, solun, geçmiş kültürle yeni kültürün sentezini yapması gerekir. (Nedim Gürsel dostum da onun Hangi Batı kitabına 'gerici' demişti...)
Ulusal bireşim tezi özünde doğrudur. Türkiye geçmişiyle barışmaya mecburdur. Kendi yakın tarihini (90 sene daha dün demektir) bu derecede inkâr eden, reddeden, yok sayan bir başka ülke bulunamaz. (Ayrıca unutmayın Cumhuriyet 1923'tür, yazı inkılabı 1928, demek ki olabiliyor ikisi bir arada, ne diyeceğiz, 1923- 28 arasına: gerici dönem mi?...)
Tamam, kabul ediyorum, bir devrim döneminden geçtik. Doğruydu veya yanlıştı. Bugün o devrimlerin bir bölümü yerleşti. Artık bir restorasyon dönemine ihtiyaç var. Bu aslında 80'lerden beri yavaş yavaş gelişen ve Türkiye geliştikçe daha da ileri gidecek bir durumdur. Şöyle söyleyeyim: Batılılaşmanın 'gerçekten' sağlanabilmesi için Türkiye'de okullara Latince- Yunanca dersi istendi. Bu gerçekleşti de. 'Klasik Lise' uygulandı, sonradan lağvedildi. Ama şöyle ama böyle, antik Batı dillerinin uygulandığı bir ülkede Osmanlıca mı yanlış?
Osmanlıca da bu cümleden olarak ortaya gelmelidir. Bu satırların yazarı da bu görüşü yıllardır savunur. Ortada henüz Ak Parti yokken o 'ulusal bireşim' tezinin peşinden gitmişimdir. Bunun nedeni kişisel planda basittir. Ben Ankara Koleji'nde okudum ve bize bütün bir yıl Shakespeare'in bir oyununu (Jül Sezar) okuttular. Büyük zevk almıştım, edebiyat tutkunu bir öğrenci olarak.
Bu mantık içinde, yıllarca, okullarda Divan Edebiyatı dersinin ayrı (ve mutlaka seçmeli) olarak okutulması gerektiğini savundum. Sosyal Bilimler Lisesi kurulmalıdır dedim. Şimdi klasik Osmanlı müziğinin de, halk müziğinin de ders olması gerektiğine inanıyorum. Seçmeli olduktan sonra niye olmasın?
Bununla birlikte, Osmanlıcanın okulda okutulması kolay değildir. Bir kere Osmanlıca yazıdan bahsediyoruz, öncelikle. O yazının çeşitleri var. Bir yıllık, bir dönemlik dersle bu iş halledilmez. Sonunda iş gelir 19. yüzyıl matbu harflerinin okunmasında düğümlenir. El yazısı büsbütün zor iştir. Ayrıca harfleri öğrenmek yetmez. Osmanlıca dilini bilmek şarttır. Bunun da zor olduğunu biliyorum ama hiç yararsız olduğu kanısında değilim. Bugünkü dil sefaletini aşmaya yeter mi, bir şey söyleyemem, ama hiç değilse belli bir kapasite yaratır.
Derslerin zorunlu olması şimdilik bir öneridir. Fakat bu ders seçmeli olmalıdır. Diğeri ideolojik dayatmaya dönüşür. Mantığını anlarım ama gereksiz buluyorum.
Türkiye iç çelişkilerini aşmak zorunda. İstanbul'u yıkınca muhafazakârları suçlamak, Osmanlıcayı ders olarak koymaya kalkışınca gene suçlamak aklın alacağı iş değil. İlericilikle tutuculuğun ayrımı başka planlarda yapılmalıdır. Unutmayın ki, birkaç gün önce vefat eden Talat Sait Halman, 12 Mart'ta Kültür Bakanı olduğunda, Senfoni Orkestrası salonunda Itri konseri verilsin dedi diye neredeyse çarmıha gerilmişti. Halman mı tutucuydu, gericiydi?
Bırakalım ve sakin olalım Allah aşkına...

Hasan Bulent Kahraman; Sabah Gazetesi; 8 Aralik 2014

Floyd Bennet Photoshoot day samples
icy; Wednesday, November 26, 2014Reads: 50

We did a photo shoot project for a member of the club. Some samples (and follow the link below)

Brooklyn Easy Riders Club; i. cem onur; soksa icy

i. cem onur; soksa icy

i. cem onur; soksa icy

Link to more sample pictures - we should have a few clips soon as well :)

Click here to add this blog page to your technorati favorites
posts rssPosts RSS Add to Google
Your Ad Here
blog rssBlBlog RSS Add to Google

[SokSa]Icy© 1999,2000,2001,2002,2003,2004,2005,2006,2007,2008,2009,2010

I've been coding this site for myself since 2004. It will never be complete. I have accepted this. I'll always take one look at any part of it and wonder why I did what I did the way I did it and not this other way that could've been, not necessarily better, but, what if... Or some new framework will be released and I will be tempted to use the "new" one instead of the old one. If it ain't broke, don't fix it. There is much truth to these words.

"A tailor can never mend his own dress." - Turkish proverb.

du dud di?